Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14346 K.2024/4503

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların adlî sicil kayıtlarında tekerrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet ilâmı bulunmamasına rağmen haklarında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması,