Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14367 K.2024/2382

Mağdurenin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mağdure vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise eylemin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu kabulüyle 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu hapis cezasının ertelenmesi kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; mağdurenin yaşı gereği çelişkili ifadelerde bulunmasının doğal olduğuna, mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmasına, mağdurenin ilk ifadesinde cinsel istismar eyleminden bahsetmemiş olmasına, mağdure ve tanık beyanlarının birbiri arasında çelişki içermesine ve sair nedenlere ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Suç tarihinde on beş yaşını tamamlamış olan mağdurenin 01.02.2024 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mağdure vekilinin hükmü temyiz etmeye hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. Onama gerekçesi doğrultusunda bozma görüşü içeren Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

C. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddenin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/435 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,