Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14348 K.2023/512

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/1062 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.07.2020 tarihli ve 14-2016/155821 sayılı, tanık Muhammet mahkemece dinlenmeden eksik soruşturma ile karar verildiğine yönelik bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tanıklar ...'ın beyanları dikkate alınmadan beraat kararı verildiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; " Katılan beyanı, sanığın savunması, tanıklar ..., ... ve ...'un beyanları, uzlaşma formları, katılan hakkındaki 17/11/2015 tarihli ... ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde; katılan ...'nin suç tarihinde ... pazarında sanık ...'ün eşi ... ile karşılaştığı ve aralarında tartışma yaşandığı, bu tartışmadan sonra katılanın yolda karşılaştığı sanık ...'a eşi ile arasındaki tartışmayı anlattığı esnada, sanığın, katılanın yüzüne tokat atmak suretiyle darp ettiği, katılanın olaydan sonra aldırılan adli raporuna göre, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık hakkında katılana hitaben "seni alıp kendime kadın yapacağım" diyerek cinsel tacizde bulunduğu iddia edilmiş ise de bu konuda sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak yasal ve inandırıcı delil elde edilememiştir. Bu nedenle.

Sanık hakkında katılana karşı Cinsel Taciz suçunu işlediği gerekçesi ile eylemine uyan TCK'nın 105/1-1.fıkra, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak yasal ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatına karar verilmiştir." gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/1062 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,