Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14449 K.2024/10246

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna ve sanık ile katılan arasında husumet bulunduğundan hareketle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda çelişki barındıran beyanları, taraflar arasında husumet bulunduğuna yönelik sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçelerle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,