Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14536 K.2024/5524

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/1065 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile sanığın, olay tarihinde kart tanıtımı için gelen katılanı raporlama odasına götürdükten sonra kapı arkasına sıkıştırarak dudağından öpmeye çalışma ve belinden tutma şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylemler nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanda bulunmasına rağmen kararda, çelişkili olduğuna değinildiği, katılanın sanığı tanımadığı, iftira atması için bir durum bulunmadığı, katılanın yaptığı iş icabı sanığa numarasını vermesinin doğal olduğu ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmeyerek katılan vekilinin temyiz isteği reddedilmiştir.

IV. KARAR