Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14561 K.2024/7783

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdurenin dışarıya çıkmasına engel olup sarılıp kucaklayıp öpmeye çalışarak ve bağırıp yardım istemesini engellemek içinde eliyle ağzını kapatarak cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile cinsel saldırı suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/4. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın suç tarihinde on altı yaşını doldurmuş olan mağdur çocuğa karşı gerçekleştirdiği eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, bu sebeple sanık hakkında cinsel saldırı suçundan hüküm verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında düzenlenen iddianame içeriğine, oluş ve Mahkemenin kabulüne göre eylemin on beş yaşından büyük çocuğa karşı gerçekleştirilmiş olması nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,