Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14699 K.2024/7761

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 53 ve 63. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık ...'ın, mağdur ...'ya yönelik sarkıntılık eyleminin takibinin, sanığın yaşı da nazara alındığında, mağdurun şikayet şartına bağlı olmadığına ve şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde reşit olan sanık ...'ın, mağdur ...'ı dudağından öpmek isterken kafasını çevirmesi sonucu dudağının yanından öpmesi ve kalçasını ellemesi şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlede düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, sanığın yaşı itibariyle suçun takibinin şikayete tabi olmadığı gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeniyle atılı suçtan dolayı açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,