Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14743 K.2024/7601

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Dosyada katılanın beyanından başka delil bulunmadığı halde ceza verilmesinin ve üst sınırdan verilmesinin yasal olmadığına, dinlenen savunma tanıklarının beyanının sanık lehine olmasına rağmen dikkate alınmadığına, Mahkemenin sanık hakkında açılmış diğer davayı mahkumiyet için delil olarak göstermesinin yasal olmadığına, sanık hakkında verilmiş bir karar bulunmadığı ve o davada sanık hakkında beraat kararı verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, Ancak, doktor olan sanığın, muayene olmak için Aile Sağlığı Merkezine gelen katılana karşı gerçekleştirdiği cinsel saldırı suçunda kamu görevinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılmasının şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde tayin edilen temel cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/3-b,son maddesi uyarınca arttırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,