Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14765 K.2023/7977

Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Mağdur ...'in yasal temsilcilerinin 30.06.2015 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdur ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/204 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun; a) Mağdur ...'e yönelik cinsel istismar suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) Mağdur ...'ya yönelik cinsel istismar suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.07.2020 tarihli ve 14-2016/164383 sayılı, kısmi ret kısmi onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda mağdurların cinsel istismara maruz kaldığına dair bulguya rastlanılmadığının belirlendiğine, suça sürüklenen çocuğun yaşı da dikkate alındığında istismar veya şehvevi duygular ile hareket etmediğinin açık olduğuna, olayın gerçekleştiği yerin kalabalık olması nedeniyle istismar kabul edilecek eylemlerin yapılmasının mümkün olmadığına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Şu halde.

Suça Sürüklenen Çocuğun 14 yaşında olduğu, Adli Tıp raporuna göre atılı suçun farik ve mümeyyizi olduğu, cinsel ergenliğe haiz olduğu ve seksüel gelişiminin tam olduğu, mağdurların beyanlarına itibar edilebileceğinin gözlemlendiği, raporla da bu durumun tespit edildiği, dolayısıyla Adli Tıp raporları ile mağdur beyanlarının bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu, fiili livata sayılabilecek herhangi bir bulgunun bulunmadığı, bu durumun Kocaeli Adli Tıp Kurumu raporları ile sabit olduğu,

ancak mağdur beyanlarına göre her iki mağdura yönelik olarak ırza geçmeyecek varmayacak derecede ancak ırza tasaddi sayılabilecek derecede yani şehevi arzuları tatmin amaçlı olarak mağdurlara yönelik dokunma, kucağa oturtma, pantolonlarını indirme şeklinde davranışlarının olduğu bunun ise tamamen cinsel istismar olabilen yaş grubu itibari ile 10 ve 11 yaş grubunda olan mağdurların vücutları üzerinde şehevi arzuları tatmin amaçlı davranış olduğu, ırza geçmeye teşebbüs sayılabilecek kendi edep bölgesini mağdurların arza vücut bölgesine sokmaya çalışma anlamında ileri derecede bir beyanın bulunmadığı,

dolayısıyla ırza geçmeye teşebbüs mahiyetinde de bir davranışın bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetinin bulunduğu anlaşılmakla elde edilen delil düzeyi göz önüne

alınarak Suça Sürüklenen Çocuğun müsnet suçtan mahkumiyeti yönünde oluşan vicdani kanaat nedeni ile aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Mağdur ...'in yasal temsilcilerinin 30.06.2015 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdur ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve ikinci fıkrasının birinci cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve üçüncü fıkrası uyarınca 04.03.2016 olan karar tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/204 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/204 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,