Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14897 K.2024/10071

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlemediğine, tanık beyanı ile sanığın beyanının örtüştüğüne, kabul anlamına gelmemekle eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, katılan hakkında ruh sağlığına ilişkin raporun Mahkemece hatalı değerlendirildiğine, sanığın lehine uygulanması gereken kanun hükmünün uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Olayın oluş şekli, katılan beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla bacağına, göğsü ile omzu arasına dokunma, kalçasına cinsel organını sürtme şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu halde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

2. Dokuz Eylül Üniversitesinin 03.04.2013 tarihli ve Ege Üniversitesinin 13.11.2015 tarihli raporlarına "mağdurun maruz kaldığı cinsel saldırı eylemi nedeniyle (Travma Sonrası Stres Bozukluğu) ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği,

ancak bozulmanın kalıcı olmadığı'' hususlarının belirtilmesi ve katılanın ruh sağlığının sanığın cinsel saldırı eylemi nedeniyle bozulduğuna dair yeterli ve kesin bir tespit yapılamadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde 18.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la önemli değişikliklerin yapılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3 maddeleri uyarınca,

suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra, sanık lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ile bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,