Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14900 K.2025/2574

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ile ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitekli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurların bacak aralarına sürtme şeklindeki eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ve 24.02.2020 tarihli ek karar ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'a karşı işlediği kabul edilen çocuğun cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle, birbirleri ile menfaat çatışması olan tarafların aynı vekille takip edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle ek kararın gerekçeden yoksun olduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında aldırılan raporda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtildiği halde cezada indirim yapılmadığına ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuğa ait 09.01.2018 tarihli Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda suça sürüklenen çocuğun hafif düzeyde zihinsel yetersizliğinin olduğu, işlediği fiille ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtilmesinin ardından Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 22.06.2018 tarih ve 2052 sayılı raporunda suça sürüklenen çocuğun, suçun işlenişi esnasında davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyebilecek herhangi bir akli arıza içinde bulunduğunu gösteren psikopatolojik unsura rastlanmadığı,

suç tarihinde fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihlerinde müsnet suçla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı,

mevcut haliyle hakkında aynı Kanun'un 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,