Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14960 K.2024/6792

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.cümle, 53, 63 (2 kez) maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elazığ 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, aynı Kanun'un 103/1-2. cümle, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına mağdure sayısınca karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasına ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde aşağıdaki husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 tarihli 2009/191 Esas, 2009/721 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin tatbiki, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki hükümlerin tekerrür uygulamasına ilişkin bölümünün hükümlerden çıkartılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,