Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15241 K.2023/277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/216 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı cinsel taciz suçuyla ilgili müştekinin şikayetten vazgeçmesi sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eylemin sübut bulduğu haliyle cinsel taciz suçunun nitelikli halini oluşturduğu ve bu haliyle şikayete tabi olmaması sebebiyle şikayetten vazgeçme beyanına karşın mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile müşteki arasında tanışıklık bulunmadığı ve müştekinin suç tarihi olan 13.02.2016 günü saat 17:40 sıralarında sokak üzerinde yürürken anılan mevkide bulunan sanığın müştekiyi fark ederek bir süre fiziki olarak takip edip müştekinin ikamet mahalline gelmesi ile de sanığın peşinde olup olmadığını kontrol etmek için çevresine bakındığında sokağın karşı istikametinde bulunan sanığın pantolon ve iç çamaşırını dizlerine kadar indirerek cinsel organını eline alıp müştekiye doğru göstermesi şeklinde vuku bulan eylemin,

müşteki tarafından kolluk kuvvetlerine bildirmesi ile sanığın kimlik bilgilerinin tespit edildiği ve yapılan canlı teşhis işlemi ile eylemi icra edenin sanık olduğunun tespiti ile aşamalarda alınan ifadelerinde atılı suçlamayı ikrar etmekle birlikte mevcut psikolojik rahatsızlığından ötürü anılan şekilde davrandığını beyan ettiği, müştekinin soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında alınan beyanında şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Muhakeme aşamasında şikayetçinin iddiasının, sanığın aşamalarda alınan samimi, tutarlı ve ikrar içerikli savunmaları ile doğrulanması karşısında atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin 2 inci fıkrasının (e) bendinde yer alan teşhir suretiyle cinsel taciz suçuna temas etmesi ve anılan suçla ilgili soruşturma ve kovuşturmanın şikayete tabi olmamasına karşın, sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan yazılı şekilde düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/216 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,