Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15377 K.2024/9021

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zile Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar ve Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması ve diğer suçlar yönünden kararların usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılanlar ve Katılan Mağdureler Vekilinin Sanıklar Hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan katılanlar ve katılan mağdurelerin doğrudan zarar görmemesi nedeniyle vekilin bu suçtan kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı, Sanıklar Müdafii ile Katılanlar ve Katılan Mağdureler Vekilinin Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurelerin aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan mağdureler hakkında tanzim edilen raporlar, tanık beyanları, sanıkların savunması ve tüm dosya kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan gerekçeyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılanlar ve Katılan Mağdureler Vekilinin Sanıklar Hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar ve katılan mağdureler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı, Sanıklar Müdafii ile Katılanlar ve Katılan Mağdureler Vekilinin Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafii ile katılanlar ve katılan mağdureler vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,