KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/15473 E., 2024/9914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/93 E., 2016/162 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılaması sonucunda, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1. maddesinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Katılan mağdurenin yapılan yargılama sırasında 04.04.2014 tarihli celsede alınan beyanı SEGBİS ile kayda alınmış ve söz konusu CD dosya arasına konulmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 219/1. maddesinde yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmaması (ilgi tutanağın mahkeme başkanı veya üye tarafından ıslak imza veya e-imza ile imzalanmaması), Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15473, K. 2024/9914, 20 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama