Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15490 K.2024/679

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/476 E., 2015/642 K. KATILANLAR : ...,... ...

ŞİKÂYETÇİLER

..., ..., ..., ...

MAĞDURELER

..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ...

SUÇLAR

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER

O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî bozma, kısmî düşme

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; O yer Cumhuriyet savcısının kanuni süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mağdureler ...,....,...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, mağdure ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle sanığın mağdureler ..., ... ve ...'a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin;

birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdureler ..., ...,...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin; birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdure ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin;

birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel taciz suçundan aynı Kanun'un 105 inci maddesinin; birinci ve ikinci fıkraları ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî bozma kısmî düşme görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında düşme ve beraat kararları verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli, inandırıcı ve somut delil olmamasına rağmen mahkûmiyet hükümleri kurulmasının kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde

O yer Cumhuriyet savcısının 20.11.2015 günlü hükümleri 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen bir aylık kanuni süresinden sonra 25.02.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

C. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

D. Sanık Hakkında Mağdureler ..., ..., ..., ... ve ...'a Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.07.2011 tarih ve 2011/6-126 Esas ve 2011/171 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de göz önünde bulunduruluğunda;

olayların oluş şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki beyanları, savunma, mağdurelerden ... ve ...'nun kovuşturma aşamasında sanığın davranışlarının öğrenci- öğretmen ilişkisinden ibaret olduğuna dair beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdurelerin omzuna elini koyması şeklindeki eyleminin bizatihi cinsel nitelikli davranış olarak nitelendirilemeyeceği, dosya kapsamında sanığın bu eyleminin cinsel gaye ile yapıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından,

sanığın üzerine atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine dair hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

D. Sanık Hakkında Mağdureler ..., ... ve ...'a Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...