Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15509 K.2023/976

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 09.02.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı bir haftalık kanuni süreden sonra temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/603 Esas, 2015/597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) birinci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, suç vasfı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın olay tarihinde yolcu otobüsünde sanık ön, katılan arka koltukta olacak şekilde yolculuk yaptıkları, sanığın eliyle katılanın bacağını ellediği bunun üzerine katılanın ayaklarını çektiği, katılanın uyuduğu sırada tekrar bacağına dokunulduğunu hissettiği ve toparlandığı, tekrar gözlerini açtığında elini uzatarak bacaklarına ellediğini görmesi üzerine tepki gösterdiği sanığın "Uyuyordum uzatma" dediği olayda her ne kadar sanık koltuğu düzeltirken yanlışıkla değdiğini beyan etmiş ise de sanığın birden fazla kez tekrar ettiği anlaşılmakla beyanına itibar edilmemiş ve cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında katılan vekiline, mahkemece yokluğunda verilen kararın 09.02.2016 günü tebliği üzerine işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 07.03.2016 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin ilk derece mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği,

söz konusu olayda ise suçun otobüste işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz Talebenin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/603 Esas, 2015/597 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,