Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15520 K.2023/8547

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2013/322 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, 14- 2016/215362 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Dosyada sanığın mahkûmiyetine yeterli delil mevcut olduğuna ilişkindir.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlediğinin dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığına, beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Her ne kadar sanık hakkında katılan ... ...' a ve ...' a yönelik zincirleme cinsel taciz suçundan dolayı TCK' nun 105/1, 43/1 (iki kez), maddeleri ile katılan ...' a yönelik çocuğa yönelik sarkıntılık düzeyinde cinsel saldırı suçundan dolayı TCK' nun 103/1-a maddeleri ile cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; sanığın yaşı küçük mağdurelere cinsel amaçlı sözler söylediği yada katılan ...' ı göğüs altından tutarak sarıldığı yolundaki mağdure katılanların iddialarının soyut nitelikte bulunduğu, eylemler arasında oldukça uzun bir zaman aralığının bulunması,

bu süreçte mağdurların olaydan ailelerine bahsetmeleri, sanığın suçsuz olduğu yolundaki savunmasının aksinin kabulünü gerektirir her türlü kuşkudan uzak mahkememizde yeterli ve inandırıcı vicdani kanının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın suçsuz yolundaki savunmasına itibar edilerek CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca sanığın müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar vermek gerekmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında katılan ...' a yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarından dolayı TCK'nun 125/1, 151/1 maddeleri ile cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; izlenen cd kaydı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan ...' e hakarette bulunduğuna ilişkin şikayetçinin soyut iddiası dışında yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, katılanın aracına sanığın zarar verdiğine ilişkinde dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı,

olay sebebi ile etrafta toplanan mahalleli kalabalığın toplu hareketi sırasında aracın zarar görmüş olabileceği zira bu hususun katılanın soruşturma sırasında aracına kalabalık bir grubun zarar verdiğine yönelik beyanı nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı düşünüldüğünden CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine gerektiği sonucuna varılmıştır.

Olay gecesi katılan ... ile sanık arasında çıkan tartışmada sanığın bıçakla katılana vurduğu ve katılanın olay sebebi ile basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaralandığı, olayın bu şekilde sübut bulduğu, sanığın suçunu inkar ettiği anlaşılıyor ise de sanığın bu yoldaki savunmasının samimi olmadığı,

sanığın suçun faili bulunduğu yolunda mahkememizde tam bir vicdanı kanaat hasıl olduğundan sanığın katılan ...' a yönelik bıçakla basit yaralama eyleminden dolayı TCK' nun 86/2- 3-e maddesi uyarınca mahkumiyeti yoluna gidilmiş, sanığın sabıkasız oluşu ve sanığın bir daha suç işlemekten çekineceği yolunda mahkememize olumlu kanaat hasıl olması hususları nazara alınarak, sanığın CMK'nun 231/5 maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerekmiştir. '' şeklindeki gerekçeyle sanığın isnat edilen suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte

gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, bu sebeple Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2013/322 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,