Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15584 K.2023/368

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2015 tarihli ve 2015/36215 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. İzmir 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 gün ve 2015/862 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2020 tarihli ve 14 - 2016/234478 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İlk derece mahkemesi hükmü, katılan tarafından, beraat kararının eksik incelemeyle verildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İddia makamı tarafından, katılanın diğer çalışanlarla birlikte iş çıkışı yaptığı sırada sanığın, katılanın sol kolundan tuttuğu ve gitmesine engel olduğu, katılanı kendisine doğru çekerek elini tuttuğunu, belini eliyle okşamaya başladığı, müştekinin isteği olmadan onun alnından öptüğü, katılanın sanığa tepki koymak istediği ancak bir süre sanığın elinden kurtulamadığı, daha sonra katılanın öfkelenerek tepki gösterdiği ve sanığın elinden kurtulduğu, evine gitmek için sokakta yürüdüğü anda sanığın bu defa arabayla müştekinin arkasından geldiği ve arabanın kornasıyla ona rahatsızlık vermeye devam ettiği belirtilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2.İlk derece mahkemesi tarafından sanığın, katılan ile söz konusu yerde karşılaştığını ve görüştüğünü kabul ettiği, ancak cinsel taciz içeren herhangi bir eylemde bulunmadığını, suçlamayı kabul etmediği, olayın tek tanığı olarak dinlenen İ. A.'nın da iddia edilen olayı görmediğini belirttiği, buna göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda katılanın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği sebep ve gerekçeleriyle sanığın beraatına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın kaçamaklı ikrarı; intikal şekli ve zamanı, mağdurun istikrarlı beyanları, sanıkla aralarında bir husumetin bulunmaması göz önüne alındığında sanığın mağdurun kolundan tutup belini okşayıp alnından öptükten sonra sanığın elinden kurtularak gitme eyleminin sarkıntılık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 gün ve 2015/862 Esas 2016/268 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden katılanın temyiz sebeplerinin kabulü ile hükmün, tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,