Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15627 K.2024/8907

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde; 1. Sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarını işlediği iddiası açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanıkların üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1. maddesinde suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile hükümlerden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla anılan suç ile bağlantılı işlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından açılan davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,