Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15711 K.2024/9278

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Özetle dosyada mağdurenin beyanından başka cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, hiçbir yan delil ile desteklenmeyen beyana dayanılarak ceza verilemeyeceğine, bu dosyada karar tarihinden sonra mağdurenin Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açarak yaş tashihi yaptırdığına ve ay ile gün baki kalarak doğum yılının 1995 olarak düzeltildiğine, bu durumda mağdurenin olay tarihindeki yaşının on sekiz olduğuna, suçun niteliğinin değiştiğine, şikayete bağlı hale geldiğine ve şikayetçi olmadıklarına, bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiğine, kabule göre de suç vasfında hata yapıldığına, Mahkemenin kabul ettiği eylemin kanunda sarkıntılık olarak tanımlandığına, cinsel istismar suçundan hüküm kurulmasının yasal olmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz başvurusunda olay tarihinde mağdurenin on sekiz yaşında olduğuna ilişkin iddiası ve tüm dosya içeriği nazara alınarak, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararından sonra Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2016/286 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararı ile mağdure ...'in açtığı yaş tashihi davasının kabul edilerek ay ve gün baki kalmak şartıyla doğum tarihinin 05.01.1995 olarak düzeltilmesi karşısında,

sanığın mağdureye yönelik eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1. maddesinde düzenlenip soruşturma ve kovuşturması şikayete tabi bulunan cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin kovuşturma sırasında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği nazara alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden verilen mahkumiyet kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,