KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/15790 E., 2024/9786 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/453 E., 2016/398 K.
- Suç
- Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafii
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
233 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurun iftira attığına, suçun işlendiği kabul edilse dahi eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının sabit olduğuna, sanığın hastanede geçici tercümanlık yaptığına, iddia edilen eylemi görevi nedeniyle işlemediğine, bu hususun Kaymakamlıktan sorulmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İslahiye Kaymakamlığına müzekkere yazılarak, sanığın olay tarihinde İslahiye Devlet Hastanesinde tercüman olarak görevlendirilip görevlendirilmediği sorularak gelen yazı cevabına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3.e maddesinin yasal şartlarının olup oluşmadığı değerlendirilerek toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15790, K. 2024/9786, 19 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama