Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15902 K.2023/1646

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2020 tarih, 14-2016/247291 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Mahkemece şikayetin devam edip etmediği hususu araştırılmadan eksik incelemeye dayalı hüküm tesisine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdure ...'nin tanışarak arkadaş oldukları ve bir süre arkadaşlıklarının devam ettiği ve daha sonra mağdure ile sanığın evlenmek istemeleri üzerine mağdurenin ailesinin karşı çıktığı akabinde mağdurenin sanığın bulunduğu yere gelerek birlikte İslahiye ... köyünde akrabalarının evine gittikleri, burada kaldıkları süre zarfında mağdure ile sanığın mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri,

mağdure ...'nin daha sonra ailesinin yanına geldiği ve 11.08.2014 tarihinde kendisi ile zorla tersten ilişkiye girdiği için sanıktan şikayetçi olduğu ve daha sonra mağdure ...'nin tekrar ailesinin rızası olmaksızın sanık ...'ın yanına döndüğü, her ne kadar sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmış ise de olay tarihinde on beş yaşından büyük olan ve ... ile evlenmek amaçlı kaçan ...'nin beyanları bir arada değerlendirilidiğinde sanığın mağdureye yönelik zorla cinsel istismar suçuna ilişkin delil olmadığı, sanığın mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdiği,

mağdurenin süresi içinde sanıktan şikayetçi olduğu, sanığın reşit olmayan ile cinsel ilişki suçunu işlediği sabit olmakla; mahkumiyeti cihetine gidilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın 12.04.2016 günlü celsede alınan "... şu anda ... benim yanımdadır, kendisi ile karı koca olarak yaşamaktayız, bir çocuğumuz vardır.... ... benden şikayetçi değildir, suçlamaları kabul etmiyorum, ailesinin zoru ile beyanda bulunmuştur." şeklindeki beyanları ve mağdure beyanlarının tespitine yönelik ara karardan vazgeçilmediği nazara alınarak, mağdurenin şikayete yönelik beyanlarının yargılama sürecinde tespitiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yargılama sürecinde mağdure beyanları alınmaksızın eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

Bozma sebebi ve kapsamına göre Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,