Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16075 K.2023/1767

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli, 2016/42 Esas ve 2016/159 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.10.2020 tarihli ve 14- 2016/253603 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebebi Sanığın atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre bu suçlardan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken düşme ve beraat hükümleri kurulmasınn hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında mağdureye yönelik işlediği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan olayda; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada;

"Tüm dosya kapsamına göre, mağdur ... ***’in 2014 yılı Şubat ayından beri sanık ... *** ile ilişkisi olduğu, yaşının küçük olması nedeniyle evlenemedikleri, sanık ile kendi aralarında gayri resmi olarak evlenerek mağdurun rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, cinsel birliktelik sonucunda mağdurenin sanıktan 08.02.2015 tarihinde çocuğunun doğması üzerine olayın adli mercilere intikal ettiği,

Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 27.07.2015 tarihli raporunda mağdur ... ***’in muayenelerinin yapıldığı ve radyografilerinin çekildiği 07.07.2015 tarihi itibariyle klinik ve radyolojik olarak 17 yaşının sonunda olabileceği kanaatinin bildirildiği, mağdurun nüfus kaydının da engel teşkil etmediği anlaşılmakla bu dosyaya özgü mağdurun doğum tarihinin 16.09.1998 olarak düzeltilmesine, bu doğrultuda olay tarihinde 15 yaşını doldurmuş mağdurun rızası dahilinde sanık ile cinsel ilişkiye girdiği,

sanığın üzerine atılı cinsel istismar suçunun TCK nun 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı, mağdurun ise soruşturmanın en başından itibaren şikayetinin bulunmaması nedeniyle CMK 223/8 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine, kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçu yönünden de atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraatine" şeklindeki gerekçesine binaen temyize konu hükümler tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla beraat ve düşme hükümlerinde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli, 2016/42 Esas ve 2016/159 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,