Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16162 K.2024/6692

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 35/1, 102/5. maddeleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/5. maddeleri, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/6. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 87/3, 21/2. maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/82 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten, 6545 sayılı Kanun değişikliği lehe kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/6.maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 21/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/5. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca konut dokunulmazlığını ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve kanuna aykırı olduklarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma-düşme sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

C.Nitelikli Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden 1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak. Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay,

erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da bu ölçüte göre teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden 01.01.2014 tarihinde işlenen suç nedeniyle Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinden 6 aylık süreden önce 29.09.2014 günü yapılan muayeneye istinaden 30.09.2014 tarihli kurul toplantısında düzenlenen katılanın ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor,

lehe kanun değerlendirilmesinde esas alınarak 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 102/2. maddesinin sanığın lehine olduğu kanaatine varılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

D.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre mağdurenin ikamet ettiği evin içinde ve cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği süre ile sınırlı olarak katılanı alıkoymasının ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmadığı gözetilerek bu suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A.Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/82 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/82 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C.Nitelikli Cinsel Suçuna Teşebbüs ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (C) ve (D) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,