Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16230 K.2024/8599

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklardan ... ve ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) ... ve ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile; mevcut delillere göre suça sürüklenen çocukların eylemleri çocuğun cinsel istismarı kapsamında değerlendirilerek;

1. Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlara karşı eylemlerinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın mağdur ...'e karşı eylemlerinden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

3. Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'e yönelik eylemlerinden ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına,

4. Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurlara karşı eylemlerinden ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına,

5. Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'e karşı eylemlerinden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu çocuğun cinsel istismarı eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2. maddesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.10.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve mağdurlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,