Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16663 K.2024/9251

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, yanlış kişinin teşhis edildiğine, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle; hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.03.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; katılanın aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi gizlice evine girdiği katılanın elbiselerinin içine elini sokmaya çalışması ve katılanın elbisesinin üzerinden cinsel organına ileri geri hareket yaparak sürtünmesinin ardından gösterilen direnç ve bağırma üzerine katılanın aşılabilir mukavemeti dışında başka bir engel sebep olmaksızın katılanı kendiliğinden bıraktığı, mevcut haliyle katılanın vücudunu okşama ve elbisesinin üzerinden cinsel organına sürtünme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR