Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16700 K.2023/488

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/491 E, 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.10.2020 tarihli ve 14-2016/290096 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayın sübuta ermediğine, katılan mağdureyle evlenmek amacıyla görüştüklerine katılan mağdurenin ailesinin olayı öğrenmesinden kaynaklı iftiraya uğradığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan mağdurenin 01.06.2015 tarihinde Avanos Cumhuriyet Başsavcılığına başvuru yapması üzerine alınan beyanlarında özetle ilk suç tarihi itibariyle on beş yaşını doldurup intikal tarihinden bir hafta öncesine kadar sanıkla arkadaşlık yaptığını bu süreler içerisinde müteaddit defalar cinsel ilişkiye girdiklerini, sanığın kendisine ilişkiye girmesi için fiziksel ve pisikolojik şiddet uyguladığını ifade ettiği, sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediği ancak dosyadaki deliller ışığında sanık ile mağdurenin rızayla cinsel ilişkiye girmesinden dolayı atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurularak buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın savunması, mağdure beyanları, tanık anlatımları, taraflar arasında yapıldığı anlaşılan mesaj içeriklerine dair tespit tutanakları, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 24.06.2015 tarihli rapor, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki adli tıp raporları, belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırım ve zincirleme suç hükümlerinin doğru biçimde değerlendirildiği; ancak hüküm kurulurken temel ceza ile zincirleme suç hükümlerine ilişkin arttırım uygulamalarının teşdiden belirlenmesine rağmen teşdit sebeplerinin gerekçeli kararda Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde yeterince açıklanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/491 E, 2016/255 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,