Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16771 K.2024/9931

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, "oğlunu sana vermem, onu alıkoyarım" diyerek tehditle katılanla organ sokma suretiyle vajinal yoldan ilişkiye girmek ve bir gün sonra da katılana "seni öldürürüm, bütün Isparta' ya rezil ederim" demek şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle katılanın soyut beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ve katılanın husumetle hareket ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Olayın intikal şekli ve süresi, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, Menemen (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.04.2017 tarihli ek kararına göre de uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verildiği, bu halde de adı geçen ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın kabul edilen yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.12.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR