KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/16887 E., 2024/11396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2013/445 E., 2015/107 K.
- Suçlar
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
545 kelime·3 dk okuma·11 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye Alparslan Azapağası'nın Karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.12.2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Yerel Mahkemece verilen hükmün onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle iştirak etmiyorum:
I. OLAY
Sanıklar ... ve ... ...'un, Avusturya vatandaşı mağdura karşı birlikte işledikleri iddia olunan suçlara ilişkin yargılama sürecinde; sanık ... ..., Avusturya Innsbruck Eyalet Mahkemesi'nce Avusturya Ceza Kanunu'nun 201/1. maddesi uyarınca yalnızca tecavüz suçundan mahkûm edilmiş, sanık ... ise Türkiye'ye kaçması nedeniyle yerel mahkememizce yargılanmıştır.
II. YEREL MAHKEME KARARI
Yerel Mahkeme, sanık ... hakkında; 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi uyarınca nitelikli cinsel saldırı suçundan 8 yıl 9 ay hapis cezasına, 2. 5237 sayılı Kanun'un 109/2-3-b-5. maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezasına, hükmederek, toplam 13 yıl 9 ay hapis cezası vermiştir.
III. DEĞERLENDİRME
A. 5237 sayılı Kanun'un 19. Maddesinin Uygulanmasına İlişkin
1. Yerel Mahkeme, 5237 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında yapması gereken değerlendirmeyi, her bir suç için ayrı ayrı yapmak yerine, toplam ceza üzerinden gerçekleştirmiştir. Bu uygulama kanuna aykırıdır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca yapılacak değerlendirmede: a) Türkiye'de suç olarak kabul edilen fiilin yabancı ülke kanunundaki karşılığının bulunup bulunmadığı, b) Her iki ülke kanunlarında öngörülen yaptırımların mukayesesi, hususları ayrı ayrı ele alınmalıdır.
B. Avusturya Mahkemesi Kararının Etkisi
1. Avusturya Innsbruck Eyalet Mahkemesi'nin sanık ... ... hakkında sadece tecavüz suçundan hüküm kurmuş olması, Türk mahkemelerini bağlayıcı nitelikte değildir. 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, Avusturya Ceza Kanunu'nun 99. maddesinde müstakil bir suç olarak düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki düzenleme ile örtüşmektedir.
C. Suçların Bağımsızlığı İlkesi
1. Nitelikli cinsel saldırı (5237 sayılı Kanun'un m.102/2) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (5237 sayılı Kanun'un m.109/2-3-b-5) suçları, birbirinden bağımsız suç tipleridir. 2. Her iki suçun unsurları ve korudukları hukuki değerler farklı olduğundan, ayrı ayrı değerlendirilmeleri gerekmektedir.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16887, K. 2024/11396, 24 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama