Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16995 K.2023/941

Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından, neticeten ayrı ayrı hükmolunan 1.740,00TL ve 2.000,00TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendiyle 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00TL adli para cezası;

hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca birer ay arayla on eşit taksit ile ödenmek üzere 1.740,00TL adli para cezası; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca birer ay arayla on eşit taksit ile ödenmek üzere 2.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2020 tarihli ve 14-2016/284343 sayılı, kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü aynı toplu taşıma aracında seyahat eden taraflardan alkollü vaziyette olan sanığın, katılan ve katılan mağdurenin oturmakta oldukları koltuğun karşı istikametinde bulunan koltuğa oturup beş altı dakika boyunca üzerinde kısa şort bulunan katılan mağdurenin bacaklarına baktığı ve durumun katılan ve katılan mağdure tarafından fark edilmesi ile yan tarafta bulunan koltuklara geçmelerine karşın sanığın bu kez eğilmek suretiyle katılan mağdurenin bacaklarına bakmaya devam etmesi üzerine katılanın bu duruma tepki göstermesi ile sanığın bu kez "Siktir git a.ına koyayım orospu" şeklinde sözler sarf ederek kollarından tutup sıkarak ittirdiğinin yapılan yargılama neticesinde mahkemesince kabul olunarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama ve Hakaret Suçu Yönünden Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Cinsel Taciz Suçu Yönünden Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Sanığın aynı toplu taşıma aracında seyahat ettiği katılan mağdurenin sırf bacaklarına bakma eyleminin cinsel taciz suçuna vücut vermediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/483 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdureye Karşı Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/483 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,