Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17183 K.2024/6730

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21/2. maddeye istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında,

yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunan katılana duruşmada beyan ettiği adres ile farklı olan adresine çıkan tebligatın iade gelmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla katılana gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi

halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,