Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17220 K.2023/1654

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2015 tarihli ve 2015/14986 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çoçuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) Çoçuğun nitelikli cinsel istismarı suçu reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek bu suçtan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verildiği, görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçuna ilişkin hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen düşme kararının eksik inceleme ile verildiğine, mağdurenin suç tarihindeki yaşı konusunda kapsamlı rapor aldırılması gerektiğine, sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken alt sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanarak hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kararı temyiz etmelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin sanık ile aynı il ve ilçeden olduğu, yakın akrabalarının evli olmaları nedeniyle birbirleriyle tanıştıkları, sanık ile mağdure arasında duygusal ilişkinin geliştiği, telefonla görüştükleri, suç tarihinde İzmit ilinde buluşarak Antalya'ya gelmeye karar verdikleri, otobüsle Antalya iline gelip sanığın uzaktan akrabası olan tanık ...'e ait evde aynı odada kaldıkları, mağdure ile sanığın mağdurenin rızası dahilinde bir kez vajinal yoldan, penisini sokmak suretiyle cinsel birliktelik yaşadıkları, ilişki sonrası mağdureden kan geldiği,

ertesi gün ise sanık ile mağdurenin Antalya ilinden ayrıldıkları şeklinde kabul edilen olayda, sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme kararı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verildiği görülmüştür.

2. Tüm dosya kapsamı, Bakırköy Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.04.2015 tarihli raporu göz önüne alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinde düzelenen hata hükümleri uyarınca reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin 12.11.2014 tarihli beyanı, savunma nazara alınarak kayden 04.05.2000 doğumlu olan mağdurenin suç vasfına etkisi bakımından öncelikle mernis doğum tutanağın getirtilip resmî bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olmak üzere kemik grafilerinin çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak suç tarihindeki yaşının bilimsel olarak tespit edilmesi ile sanığın hukuki durumunun tayini, resmî bir kurumda doğduğunun anlaşılması halinde ise;

olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile kurulan mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,