Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17237 K.2023/1334

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 25.02.2016 tarihli ve 2016/8407 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi, 24.05.2016 gün ve 2016/86 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 223 üncü maddenin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

O yer Cumhuriyet savcısı özetle; mağdurenin sanıkla sanal ortamda tanıştığı, arkadaşlıklarının geliştiği, olay günü buluştukları, sanığın arkadaşının evine film izlemek için gittikleri, ardından sanığın mağdure ile cinsel ilişki kurmak istediği, mağdurenin daha erken diyerek olumsuz yanıt verdiği, devamında mağdurenin rızası dışında ellerinden tutarak ve ağzını kapatarak mağdure ile organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunan sanığın eylemini mağdurenin açık rızası dışında gerçekleştirdiği, mağdurenin yaşadığı bu olayı günlüğüne yazdığı,

günlükte yazılanları fark eden aile yakınlarının durumdan haberdar oldukları, sanık mağdure ile cinsel ilişkide bulunmadığını savunmakta ise de mağdurenin sütyeninde kendisine ait vücut artıklarının bulunduğu, sanığın mağdure ile adres tespitinden anlaşılacağı üzere formalite icabı resmi nikah kıydığı, sanığın eylemini mağdureye karşı zorla gerçekleştirdiği dikkate alınmadan rızayla işlendiği kabul edilerek düşme kararı verilmesinde isabet bulunmamaktadır diyerek ilk derece mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, 26.03.1995 doğumlu olan mağdurenin sanıkla internet ortamında tanıştığı, 26.10.2012 tarihinde kendi rızasıyla sanığın yanına gittiği ve onunla birlikte olduğu, suç tarihi itibariyle on yedi yaşında bulunduğu, cinsellikle ilgili eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şikayete bağlı suçu oluşturduğu, mağdure tarafın şikayette bulunmadıkları, keza yine alıkoyma suçunun unsurlarının gerçekleşmediği,

sanığın beyanı mağdure ve şikayetçi anlatımları, mağdurenin nüfus kaydı ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılmakla, sanık hakkında cinsel istismar suçundan dolayı açılan davanın şikayetten vazgeçilmesi nedeniyle düşürülmesine, sanık hakkında hürriyeti tahdit suçundan dolayı açılan davadan suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine yönelik hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 gün ve 2016/86 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz talebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,