KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/17281 E., 2024/8953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/3 E., 2016/194 K.
- Suçlar
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Ancak; Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/3-d maddesi gereği yüklenen suç açısından sanığın işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düştüğü, eyleminin hukuka aykırı olmadığı ve haksızlık oluşturmadığı, meşru olduğu düşüncesiyle hareket ettiğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler tesisi Dairemizce düzeltilmesi mümkün bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından '' TCK' nın 30. ve CMK nın 223/3-d maddesi gereğince sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA'' cümlesinin çıkarılarak yerine; “ sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddeleri uyarınca BERAATİNE ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/17281, K. 2024/8953, 22 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama