Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17469 K.2023/2180

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.11.2015 tarihli ve 2019/10306 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2016 tarihli ve 2015/270 Esas ve 2016/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Temyiz etme iradesinden ibarettir.

B.Sanık Müdafisinin Temyiz İsteği Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği için sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü gece saatlerinde mağdurenin eve gitmek hususunda ailesi tarafından baskı göreceğini düşünmesi sebebiyle sanık ile birlikte olayın gerçekleştiği sağlık kabinine gittiği ve sanığın arkadaşı ...’in söz konusu kabini dışarıdan kilitleyerek olay yerinden uzaklaştığı, mağdure ile sanığın rıza ile beraber kaldıkları, sanığın mağdureye saldırarak anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla açılan kamu davasında;

2.Sanık ile mağdure arasında 15.07.2015 tarihli Ankara kriminal raporu göz önüne alındığında cinsel birlikteliğin meydana geldiğinin anlaşıldığı, mağdurenin 05.01.2016 tarihli beyanında sanıkla aralarında yakınlaşma olduğunu beyan ettiği, yine 28.01.2016 tarihli beyanında sanıkla kendi rızası ile de birlikte olduğunu belirttiği, ayrıca Dicle Üniversitesinden alınan raporda anüste ekimoz, sıyrık ve mukoza yırtığı bulgusu olmadığı anlaşılmakla eylemin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu,

söz konusu suçun da şikayete tabi olduğu ve mağdurenin 28.01.2016 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği anlaşılarak düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan ise eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle beraatine mahkemece karar verilmiştir.

3.Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, doktor raporu,15.07.2015 tarihli Ankara kriminal raporu, Dicle Üniversitesi Hastanesi'nin 13.06.2015 tarihli raporu, mağdure ve tanık anlatımları, kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla beraat ve düşme hükümlerinde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdureye yönelik eylemlerinden dolayı sanık hakkında beraat kararı verildiği halde vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle sanık müdafiince temyiz talebinde bulunulmuş ise de sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanığın aynı davada yargılandığı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinden dolayı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/270 Esas ve 2016/123 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,