Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17528 K.2024/7623

Mağdure vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği açısından; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında bu suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Mahkemece verilen kararın hukuka uygun olmadığı ve sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin kovuşturma evresinde alınan beyanında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle atanan zorunlu vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,