Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17612 K.2023/1542

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/127 Esas, 2016/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın tehdit ve zor kullanarak cinsel istismarda bulunduğuna, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan en üst hadden cezalandırılması gerektiğine, hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun maddi unsurları oluşmadığı halde mahkûmiyet hükmü kurulması ile eksik inceleme yapıldığı ve delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil olmadığına, cezada asgari hadden uzaklaşılmasının bozma nedeni olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda. "24/03/2016 tarihinde emniyet mensuplarınca düzenlenen görgü tespit tutanağına göre ... Mezarlığı girişinde park halinde ışıkları sönük aracın görülmesi üzerine kontrol amaçlı olarak aracın yanına gidildiğinde aracın içerisinde mağdur ... ile sanık ...'un görüldüğü, mağdur ...'ün araçtan inmesi istenildiğinde çocuğun pantolonunun inik,

kemer ve düğmelerinin açık olduğunun görülmesi üzerine mağdur ağlayarak sanıkla ... ... büyük PTT'sinin önünde iken sanığın kendisine ait makbuzu yatırmasını rica etmek suretiyle yakınlık kurduğu ve mağdurun telefon numarasını alarak aynı zamanda çalıştığı iş yerini öğrenerek irtibata geçip mağdurun beyanına göre sanığın önce kendisini telefonla aradığı ve ilk buluşmasında eline para tutuşturarak kendisine dokunduğu, elbiselerini, pantolonunu çıkardığı, ilk seferinde telefonla sanığın aradığı, daha sonra ise kendisinin aramasını istediği için mağdurun sanığı arayarak ...

PTT'sinni orada buluştukları, buradan iki kez ...'a, bir kere de ...'a götürdüğü, ayrıca ...'ye ...'nın ileri tarafına götürüp kendisine dokunmak istediğinde ilk başta karşı çıktığı, kendisini eve götürmesini istediği ve vücudunun her yerine dokunduğu, hatta kendisine "Zorla sevgi olmaz" diye söyleyip 60.-TL para verip kendisini evlerine yakın yere bıraktığı, ...'a gittikleri gün arabanın arka tarafında anüs bölgesine vazelin sürüp cinsel organını anüsüne soktuğu, ayrıca eli ile cinsel organını tutturduğu, ellettiği, kendi cinsel organını ağzına aldığı,

sanıkla 3-4 kez buluştuğu, bu buluşmalar sırasında sanığın kendisine yönelik herhangi bir darp cebiri ve tehdidinin olmadığı, her buluşma sonrasında kendisine para verdiği, ilk buluşmada kendisine dokunduktan sonra neden ikinci-üçüncü buluşmalara gittiği sorulduğunda korktuğunu beyan etmesine rağmen korkusunun nedenini açıklayamadığı, dosya içine sunulan mesaj dökümlerinden buluşmayı genelde mağdurun istediği ve mesajlarda sürekli olarak para talebinde bulunduğu ve kendisini eve bırakmasını istediği, sanığın soruşturma aşamasında alınan, kovuşturma aşamasında kabul etmediği beyanlarının da mağdur ile ...

PTT'sinde tanıdığı ve aracı ile bir akrabasına bıraktığı, mağdurun kendisini araması üzerine bir kaç kere daha buluştukları, aracın içinde çocukla arasında cinsel temas olduğu ancak cinsel ilişkiye girmediğini, yaşadığı cinsel ilişkinin temas boyutunda kaldığını beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında beyanlarını inkâr ettiği,

mağdurun nüfus kaydına göre 03/09/2000 tarihinde doğduğu ve suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre mağdurun bulunduğu olaya ruhsal yönden mukavemetine engel olacak ve olayın hukuki ve anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini etkileyecek mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliğinin saptanmadığı,

dolayısıyla Eyüp'ün 2016 yılı Ocak ayında bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu ve tüm beyanlarında sanığın kendisine herhangi bir tehditte veya darpta bulunmadığını beyan ettiği, bu hal itibari ile suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olan mağdurun sanık ile herhangi bir zor olmaksızın kendi isteği ile anal yönden cinsel ilişkiye girdiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104/1.maddesinde düzenlenen suçu oluşturup takibinin şikayete bağlı olduğu ve mağdurun sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında mağdura karşı organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçundan cezalandırılması istenmiş ise de mağdurun suç tarihi itibari ile 15 yaşını bitirmiş olduğu ve herhangi bir akıl zayıflığının olmadığı ve fiile ruhsal yönden mukavemet edebilecek durumda olduğu, olayın zora dayandığına dair dosyada delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104/1.maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu göz önüne alınarak sanığın asgari hadden uzaklaşılarak cezalandırılması, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin uygulanması,

mağdurun suç tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmiş bulunması, eylemin zora dayalı gerçekleştiğine dair kanaat verici delillerin elde edilememesi nazara alınarak sanığın üzerine atılı hürriyeti tahdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-b.maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii ile mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/127 Esas, 2016/208 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,