Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17830 K.2024/8500

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Eksik araştırma ve yetersiz inceleme neticesinde hüküm kurulduğuna, mağdurenin rızasının olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine, suçun sübutunun kabulü anlamına gelmemekle birlikte hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü suça sürüklenen çocuğun on beş yaşından küçük katılan mağdureyi cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın metruk bir eve götürerek,

katılan mağdurenin rızası doğrultusunda dudağından öptüğünün ve vücuduna dokunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1, 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun, katılan mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğine dair beyanı, katılan mağdurenin facebook profilinde doğum tarihinin 31.08.1999 olarak belirtimiş olması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçeyle hüküm kurulması ve olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi ile Mahkemece gerekçe ve hüküm kısmında suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğinin belirtilmesine rağmen alt sınırdan uygulama yapılmak

suretiyle çelişki oluşturulması hukuk aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,