Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17901 K.2023/6967

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/20 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 ncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarını doğrular nitelikte başkaca bir delil bulunmadığına, mağdurenin eyleminin gerçekleştiğini beyan ettiği yerin kalabalık ve işlek bir yer olduğuna, söz konusu bu yerde iddia edilen eylemlerinin gerçekleşmesinin mümkün olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, yaşı hususunda suça sürüklenen çocuğu yanılttığına, eylemin sarkıntılık boyutunu aşmadığına, mağdurenin buluşma yerine rızasıyla geldiğine, açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı, mağdurun istikrarlı ve samimi beyanı ve şikayetçilerin beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; mağdur ile suça sürüklenen çocuğun facebook isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanıştıkları, aralarında duygusal arkadaşlık yaşandığı, bu kapsamda aralarında mesajlaşmaların bulunduğu,

suça sürüklenen çocuğun bu mesajları ailesine göstereceğinden bahisle mağduru tehdit ettiği ve cinsel anlamda ilişkiye girmek istediğini mağdura ilettiği, bu kapsamda 2015 yılı Mayıs ayında parkta buluştukları, suça sürüklenen çocuğun "Mesajları ailene göstereceğim." şeklindeki mağdura yönelik tehdidinin devam ettiği ve mağduru öpmeye çalıştığı, sonrasında bu tehdit ve bu talepler nedeniyle kendilerinin başkaları tarafından görülemeyeceği yeşil alana geçtikleri, sanığın mağdur çocuğa cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, ancak mağdurun kabul etmediği,

suça sürüklenen çocuğun bu anlamda daha fazla zorlamada bulunmadığı (hatta suça sürüklenen çocuğun mağdurun elbisesini çıkarmaya çalıştığı, ancak mağdurun izin vermemesi nedeniyle bu yöndeki eylemini gerçekleştirmediği ve kendi elbiselerini de çıkarmadığı), ancak cinsel anlamda yakınlaşarak mağduru öptüğü ve vücuduna dokunduğu (suça sürüklenen çocuğun beyanın da, mağduru öptüğünü açıkça beyan ederek, mağdurun bu beyanını doğruladığı), suça sürüklenen çocuğun bu eylemi "Elimdeki facebook yazışmalarını ailene gösteririm" şeklindeki tehditleri ile gerçekleştirdiği,

mağdur çocuğun üzerinde oluşan bu korku sebebiyle cinsel yakınlaşma teklifini kabul ettiği ve akabinde suça sürüklenen çocuğun mağdur çocuğu öptüğü ve vücudunu okşadığı kabul edilmekle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp mahkemece kabul edilen eylemin kararda belirtilmemiş olması nazara alındığında yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka kesin aykırılık olarak saptanmıştır. Açıklanan nedenlerle tebliğnamede hükmün onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR