Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18053 K.2024/10133

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, olayda tehdit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi kapsamında kalıp, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.05.2016 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik tehdit eyleminin olaydan sonra gerçekleştiği, cebir eylemi konusunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı halde cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi ile artırılması hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,