Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18089 K.2024/7766

yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.cümle ve 109/2-5, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/455 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümlesi ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/2, 109/3-f, 109/5, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve yasaya aykırı olarak eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin taktirinde hata yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanın çelişkili anlatımları dışında delil bulunmadığına, mağdure sanığın öpmek istediğini ancak ittirdiğinden öpemediğini beyan etmekte ise de sanığın istese öpebileceğini ve araç dururken de buna engel bir durum bulunmadığına, bu nedenle mağdure beyanlarının akla ve mantığa aykırı olduğuna, mağdure beyanın olayı annesine anlattığını beyan etmesine rağmen annesinin beyanında bu hususun geçmediğine, beyanların çelişkili olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

yasa maddelerinin yanlış uygulandığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanık mağdureyi evinin yakınına bıraktığından 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinin uygulanması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkla mağdure araçta giderken mağdurenin ifadelerinde eylemle ilgili olarak ''...beni dudağımdan öpmek istedi, ben kendisini elim ile ittirdim...'" şeklindeki beyanından, sanığın mağdurenin vücuduna bedensel temasta bulunup bulunmadığının anlaşılmaması karşısında, mahkemece maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından mağdurenin duruşmada dinlenip, ayrıntılı ifadesi alınarak, sanığın vücuduna bedensel temasta bulunup bulunmadığı netleştirildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,