Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18091 K.2024/7875

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 3-a ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Suçu kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına, delil olarak kabul edilen kamera kaydındaki anlık görüntü ile ceza verilemeyeceğine, katılanın eyleme rızası olduğuna, itiraz etmediği hatta elleri ile sanığın elini kavradığına, sanığın da hataya düştüğüne, 5237 sayılı Kanun'un 102/3-a uygulamasının yasal olmadığına, verilen cezanın orantısız olduğuna, suçun manevi unsurunun bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; sanığın, uyku halindeki katılanın bacaklarını okşayarak elini bacak arasına getirdikten sonra uyanması şeklindeki eyleminde doğal uyku halinin, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunma kapsamına girmediği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 102/3-a. maddesi ile artırılması hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan gerekçe ile Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,