Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18154 K.2025/2354

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin 23.12.2015 tarihindeki dilekçesi ile istifa ettiği, dilekçenin sanığa 04.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz tarihi itibariyle vekalet ilişkisinin bulunmadığı, dolayısıyla müdafiinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmekle incelemenin sanık ve katılan mağdurenin temyiz istemleriyle sınırlı yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, üzerine atılı suçu işlediğine yönelik şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,