Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18308 K.2024/7509

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından açılan kamu davasında; Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesi ve 43/1. maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sağlık için tehlikeli madde temini suçundan aynı Kanun'un 194/1, 43/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemi olmadığına, sağlık için tehlikeli madde temin etmediğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer nedenlere yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümlesi uyarınca tayin edilen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1.maddesi uyarınca 1/4 arttırım yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 4 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temini Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın işlediği sağlık için tehlikeli madde temini suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 194/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesi gereği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.06.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, (1) numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "...4 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,..." ibaresinin çıkarılarak yerine "...3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,..." ibaresinin yazılıp eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temini Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesi gereği verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,