Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18382 K.2024/7876

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, eylem çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2,3f,5,62 maddeleri uyarınca da 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, mağdurenin sanığı tarif ederken genel ifadeler kullandığına, robot resim çizdirilirken foto gösterildiğine, teşhisin usule uygun olmadığına, karakoldaki polislerin gösterildiğine, yaşça büyük olduklarına, sanığın olay günü başka yerde olduğunu kanıtlayan tanıkların bulunduğuna, olayın tek görgü tanığının sanığı duruşmada teşhis edemediğine, sanığın babası ve amcasının çelişkili beyanlarının olduğuna, olay gecesi sanık ile ilgili iki olaydan dolayı işlem yapılması nedeni ile ifadelerini karıştırdıklarına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğuna, basit halinden ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kastettiği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamı ile olay yerinin özelliklerine göre mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirmek istendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle tamamlanan eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle o yer Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin temyiz isteğide yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,