Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18458 K.2024/8816

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yaşı küçük mağdureyi aracıyla köydeki evine götürdüğü, aldığı alkol nedeniyle mağdurenin kustuğu ve üzerindeki elbiselerinin kirlendiği, elbisesini değiştirirken sanığın mağdureyi kayıt altına aldığı, sonrasında mağdureyi evine bıraktığı sırada nasihat ediyormuş gibi tavırlar sergileyerek mağdurenin bacağını ve omuzunu tuttuğu, sanığın olay gecesi mağdureyi görüşmeye zorlamak için telefonunda bulunan mağdureye ait görüntüleri ailesine göstermek tehdidiyle şantajda bulunduğu şeklindeki anlatımla sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, diğer atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın şantaj suçu yönünden eyleminin sübuta erdiğine, sanık hakkında bu suç yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle yetkisiz mahkemede yargılama yapıldığına, sanığın iddia konusu eylemleri gerçekleştirmediğine, mağdure ve tanık beyanlarının çelişkili ve tutarlı olmadığına, sanığın cezalandırmasına yeter somut delil bulunmadığına, hakkında adli konrol kararı bulunan ve bu kararı ihlali olmayan sanık için tutuklama kararı verilmesinin ihsası rey kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın sabıkası nazara alınarak varsayımsal bir değerlendirme ile mahkumiyet kararı verildiğine, sübuta yönelik savunmanın aksi kabulü halinde eylemin hukuki vasıflandırmasının hatalı yapıldığına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 110. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığa ait cep telefonuna ilişkin müsadere kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın, mağdureye yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 107/1. maddesinde düzenlenen şantaj suçunu oluşturduğu ve bu madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.01.2016 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mahkemece atılı suçtan dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme gözetilip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar da birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece gösterilen teşdit gerekçesinin benzerlerine göre alt sınırdan fazla miktarda uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı nazara alınarak alt sınıra yakın hüküm kurulması yerine temel cezanın alt sınırdan fazla miktarda uzaklaşılarak teşdiden belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi,

2. Sanığa ait kırık cep telefonunun sanığa iadesi yerine ekonomik değeri bulunmadığından imhasına dair karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,