Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18490 K.2023/2446

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli ve 2015/1042 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararı ile sanığın elektronik haberleşme aletlerinin sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle cinsel taciz ile tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2020 tarihli, 14-2017/1568 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçları işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya yetecek delil bulunmadığına bu nedenle tüm suçlar bakımından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince dava konusu olayın;

"Sanığın, katılanın eski erkek arkadaşı olduğu, olay tarihinden önce anlaşamadıklarından ayrıldıkları buna rağmen rağmen mağdurun kullanmakta olduğu 0 545 ... ** ** numaralı hatta sanığın kullanımında bulunan 0 553 ... ** ** numaralı hattan 31.03.2015 günü saat 14:18'de "bugün benim yanıma geldin geldin, gelmedin sorumlu olacak sensin, annem diye gittiğin top sakallı arkadaşın top", 31.03.2015 günü saat 19:37'de "nerdesin buluşalım bi sikişmem lazım senle doldum bak insan gibi söylüyorum, ihtiyacım var ", 31.03.2015 günü saat 19:38'de "arabada yaparız, eve almıyon, zaten alışma, önemli değil, ama arabada yapalım,

azdım amk." 31.03.2015 günü saat 23:25'de "ve geleceksin sike sike yarın bulacağım seni rahat ol, sen kendi köpeğini öldüren bir canisin, ruh hastası, manavgat bilcek piskopatsın" şeklinde mesajların gönderildiği, mesajların mahkemece yapılan değerlendirilmesinde hakaret, tehdit ve elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz suçlarını oluşturduğu böylece sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiği sonuç ve vicdani kanaatine varılmıştır." şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanık hakkında cinsel taciz,

tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin uygulanmasına dair ilam hakkında bu karara ilişkin dosya içeriğindeki belgeler ile gerekçeli kararının incelenmesinde suçun mağdurunun soruşturma evresinde uzlaşmayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, Tebliğnamede tekerrüre esas ilama ilişkin uzlaştırma işleminin yapılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemleri reddedilmiştir.

B. Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın işlediği kabul edilen tehdit ve hakaret suçlarının üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümleri kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas,

2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli ve 2015/1042 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,