Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18614 K.2023/1260

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemleri süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 4. Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/465 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin ikinci cümlesi uyarınca 3.000 TL adli para cezasına karar verildiği, 2. Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.12.2020 tarihli ve 14-2016/362370 numaralı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edildiği, anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebebi

Özetle, terhis belgesi içeriğine göre sanığın olay sırasında asker olduğuna, katılan mağdureyi arayan kişinin sanık olmadığına, sanığın kullanımında olan cep telefonunu asker olan arkadaşlarından birinin kullanarak katılan mağdureyi aramış ve suça konu cümleleri kullanmış olduğuna, arama kaydının yirmi üç saniyeden ibaret olduğuna bu sürede suça konu cümlelerin kullanılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, soyut iddia dışında sanığa ceza verilmesi için her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına kararın sanığın lehine olacak şekilde bozulması gerektiğine ilişkindir

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

Özetle, olayın hukuki değerlendirilmesi yapılırken hata yapıldığına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, kararın mağdure lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece "Suç tarihinde sanık tarafından kullanılan 0532 ... numaralı telefon hattından katılanın kullandığı 554 ... numaralı hattı aranarak "seninle arkadaşlık kurmak istiyorum...senin ile seks yapmak istiyorum" şeklinde cinsel içerikli sözler söylendiği, Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek söz konusu telefonu arkadaşlarının da kullandığını ve katılanı onların aramış olabileceğini savunmuş ise de.

0532 ... numaralı telefon hattının sanık tarafından kullanıldığının sabit olması, sanığın telefonunu kullandığını söylediği diğer kişileri açıklayamaması, katılanın kullandığı hattın sanığın kullandığı hattan arandığının sabit olması ve katılanın kendisini ailesi ve çevresi nezdinde utandıracak olan böyle bir eylemi olmadığı halde olmuş gibi anlatmasının beklenemeyeceği, katılanın aşmalardaki ifadelerinde tutarlı ve ısrarlı beyanlarda bulunmuş olması ve katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmaması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu,

sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun (6545 sayılı Kanunun 61. maddesiyle değişik ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren) 105/1 maddesi kapsamında kalan üzerine atılı çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği, sonuç ve kanaatine varılmıştır. suçun işleniş biçimi, failin kastının ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak, sanığa verilen ceza, takdiren alt sınırdan tespit olunmuştur. sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve ayrıca cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak;

sanığa verilen cezanın, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesine karar verilmiştir. Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması sebebiyle sanık hakkındaki hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a maddesi gereğince; suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecindeki duyduğu pişmanlığa, suçun işlenmesindeki özelliklere göre; sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda adli para cezasının ertelenebileceği yönünde bir hüküm bulunmaması sebebiyle; sanığa verilen adli para cezasının 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 51. maddesi ile ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. ..." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

2.Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın inkara yönelik savunması, katılan mağdure beyanları, HTS kayıtları, sanığa ait terhis belgesi, kolluk tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın katılan mağdurenin kullanımında olan cep telefonunu arayarak atılı suçu elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 29.04.2016 tarihli ve 2015/465 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,