Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18626 K.2023/1867

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2016 tarihli ve 2016/494 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çoçuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/135 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

a. Çoçuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek bu suçtan düşme kararı verildiği,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği, Görülmüştür.

3. Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.12.2020 tarihli ve 14 - 2016/3722119 numaralı, kısmi onama kısmi bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddelerinin olaya doğru uygulanmadığına, hükmün temyizen incelenerek bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdure ile sanık arasında duygusal arkadaşlık olduğu, suç tarihinde sanık ile mağdurenin sanığın arkadaşına ait eve gittikleri ve orada cinsel ilişkiye girdiklerinin kabul edilerek sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğu sebebiyle düşme kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği görülmüştür.

2. Mağdurenin soruşturma aşamasında avukat huzurunda alınan 28.06.2015 tarihli beyanı gözetilerek tüm dosya kapsamına nazara alınıp mağdurenin rızası hilafına sanık ile buluşarak bir eve gittiği ve burada sanığın zorla mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğine dair mağdurenin soyut beyanı dışında bir delil bulunmadığı degerlendirilerek yaşanan olayların mağdurenin rızası ile gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tüm dosya kapsamına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,